Biblioteczny Blog Kulturalny

 29 września – środa jak każda inna? Mówi się, że dla optymistów szklanka jest zawsze do połowy pełna, dla pesymistów zaś – pusta. Można by to jednak trochę przeformułować i stwierdzić, że dla optymistów środa to już połowa tygodnia (a zatem coraz bliżej do weekendu!), a dla pesymistów to dopiero połowa tygodnia (który oczywiście ciągnie się w nieskończoność). Ta środa nie jest jednak zwyczajna (a przynajmniej może taka nie być). 29 września obchodzimy bowiem kilka intersujących nietypowych świąt, które mają z biblioteką i czytelnictwem wiele wspólnego. Po pierwsze, w tę środę przypada Ogólnopolski Dzień Głośnego Czytania. W dzisiejszych czasach zdecydowana większość ludzi czyta cicho – w ten sposób nie przeszkadzamy sobie nawzajem. Ciche czytanie zwykle jest też zdecydowanie szybsze. Nie znaczy to jednak bynajmniej, że głośne czytanie zupełnie odeszło do lamusa. Szczególne znaczenie ma ono z pewnością dla najmłodszych członków społeczeństwa, którzy chcą poznawać literaturą, ale ni...

       Remont planowaliśmy już od ponad dwóch lat. Myśl o zmianach z jednej strony ekscytowała, z drugiej - przerażała. Stare regały stały w Bibliotece tak długo, że nikt nie jest w stanie dokładnie powiedzieć w którym roku pojawiły się na Żabikowskiej. Wieloletnie półki dosłownie uginały się pod ciężarem książek (było to widać zwłaszcza w dziale z literaturą amerykańską). Oczywiście wszystko zaczyna się od planu - koleżanka Klaudia od kilku tygodni chodziła z rozrysowanym planem wypożyczalni i ustawieniem półek, planując jak najrozsądniej poukładać książki. Z pobłażliwym uśmiechem przyjmowałyśmy życzenia ''miłego urlopu'', które składali nam Czytelnicy. Jak się domyślacie, o żadnym urlopie nie mogło być mowy. I dla przypomnienia - tak wyglądała nasza wypożyczalnia dla dorosłych: Stolarze od tygodni zwozili do naszej Biblioteki regały, które spokojnie czekały na górze. Sami nie wierzyliśmy, że uda nam się to wszystko zrealizować w nieco ponad dwa tygodnie (nasz zespó...

Zaczynasz swój dzień. Załóżmy, że masz pecha i jest akurat poniedziałek, początek tygodnia, który nie będzie należał do łatwych. Ładując swoje ciało niezbędną dawką kofeiny przeglądasz leniwie Instagram. I po pięciu minutach masz dość idealnych ludzi, jeżdżących na idealne wakacje, jedzących idealne posiłki i mieszkających w idealnych domach (nie masz pojęcia kiedy udało im się posprzątać?!). Czujesz złość, ponieważ Twoje życie dalekie jest od perfekcji. Aż w końcu trafiasz na NIĄ. Nietypową Matkę Polkę. Kobietę, która nie ukrywa, że jej dzieci czasem doprowadzają ją do szewskiej pasji i która nie myje okien przed każdymi Świętami. Mistrzynię ciętej riposty (której często odbiorcą jest mąż Siara). Osobę, którą spotyka czasem taki pech, że czytając o nim masz wrażenie, że Twoje życie już stało się odrobinę bardziej perfekcyjne. W dodatku Nietypowa podchodzi do swojego życia z takim dystansem, że po przeczytaniu kilku anegdot policzki bolą Cię od śmiechu. Na czym polega fenomen jej książ...

Dziś chcemy Was zachęcić do sięgnięcia po książkę Marii Mamczur pt. „Żony gejów. O tym, czego nikomu się nie zdradza”. Jest to reportaż przedstawiający historie kobiet uwikłanych w małżeństwo z homoseksualistami. Przez lata nie znały prawdy o własnych mężach, ojcach swoich dzieci. Ukazane są wszystkie emocje jakie targają kobietami: żal, gniew, wstyd, złość, niepewność i wszechogarniający brak poczucia własnej wartości. Niejednokrotnie świadkami tych skomplikowanych relacji są dzieci i to właśnie jeden z wielu powodów, dlaczego żony gejów nie decydują się na rozwód.  W Polskim społeczeństwie cały czas istnieje „jedyny słuszny” model rodziny i dlatego aby uniknąć społecznego ostracyzmu bohaterki i bohaterzy decydują się na utrzymanie fikcyjnego związku. Autorka sprawiedliwie oddaje głos nie tylko kobietom, ale również drugiej stronie. Są to bardzo smutne relacje mężczyzn, którzy borykają się z własną naturą, z brakiem samoakceptacji, ze skrywaną tożsamością i czasami z podwójnym życ...

Za nami 76. rocznica wyzwolenia obozu w Auschwitz, w tym roku zamiast wspólnych obchodów za murami obozu, pamięć o Straconych uczczono wirtualnie. To okazja do chwili zadumy, ale także moment na powtórkę z lekcji historii, a skoro o historii mowa to trzeba powiedzieć o najnowszej książce Marcina Kąckiego „Oświęcim. Czarna zima”, w której obóz i miasto pokazane są od nieznanej nam dotąd strony. Dziennikarz pokusił się o napisanie kolejnego wartkiego reportażu, w którym odpowiada na jedno nurtujące pytanie: jak żyje się w mieście, które jest znane na całym świecie a kojarzone jest jedynie z obozem koncentracyjnym i niczym innym? A przecież Oświęcim to także Live Festiwal, dobre restauracje, hotele, rynek, parki - miasto jak każde inne, tylko z bardzo trudną wizytówką. Kącki kreśli współczesny obraz miejsca, którego historia dzieli się na dwa proste odcinki: wszystko przed i wszystko po obozie. Ponad ośmiuset letnią, niezwykle barwną i wielokulturową, historię miasta przekreśliło pięć lat...

Już się przyzwyczailiśmy, że nie ma świąt Bożego Narodzenia bez  „ Kevina samego w domu ” . A może wprowadzić podobny zwyczaj dotyczący świątecznej lektury?  „ Opowieść wigilijna ”  Karola Dickensa to klasyka. Obowiązkowa lektura w klasach 7 – 8 szkoły podstawowej. A tak naprawdę obowiązkowa dla każdego z nas. Kiedy Karol Dickens pisał  „ Opowieść wigilijną ”  miał 31 lat i był autorem wysoko ocenionych powieści Oliver Twist i Klub Pickwicka. Wcześnie rozpoczął zarabiać pieniądze, a jako bystry obserwator dostrzegał ubóstwo ludzi, bezduszność urzędów, niesprawiedliwość społeczną. Te doświadczenia, udział w zbiórce dobroczynnej na rzecz najbiedniejszych mieszkańców Manchesteru oraz spotkanie z przyszłym premierem Wielkiej Brytanii, Benjaminem Disraelim, miały być impulsem do stworzenia  „ Opowieści wigilijnej ” . Inna wersja głosi, że nowela miała zapewnić Dickensowi i jego rodzinie bezpieczeństwo finansowe i pomóc w spłacie zaciągniętych karcianych długów. ...

Jesień jest moją ulubioną porą roku, a deszcze niespokojne moją pogodą. Zawsze z wypiekami na twarzy czekałam na jesienne magazyny modowe - grube jak książki telefoniczne w najlepszych czasach, w całości zapełnione rudościami i zieleniami, które w modzie uwielbiam. Jesienią pojawiały się najciekawsze trendy, premiery perfumiarskie, filmowe, no i oczywiście książkowe. Każda jesień cieszy mnie, chociaż łączy się ze zwiększonymi wydatkami, rozbijaniem świnek skarbonek i wyciąganiem najbardziej schowanych zaskórniaków. Nie mogę się doczekać nowości książkowych, które pojawią się w naszej bibliotece i bardzo liczę, że umilą nam czas tej jakże trudnej jesieni i zimy.  Przede wszystkim na liście zakupów mam nową książkę R.J Palacio  „ Biały ptak ” , wydawca poleca ją młodszej młodzieży 12+. Jest to historia Juliena, chłopca z niepełnosprawnościami, który pomaga żydowskiej dziewczynce Sarze i ukrywa ją przed wywiezieniem do obozu koncentracyjnego. Sara była osobą, która przed wojną do...